
پر کردن شکافها با موادی بیرنگ مانند روغن، موم یا رزین مصنوعی، روشی است که در تجارت گوهرسنگها دستکم چندین دهه و احتمالا چندین قرن مورد استفاده بوده است. هدف از این بهسازی، کاهش دیده شدن شکافها و در نتیجه بهبود ظاهر گوهر است. اگرچه این روش بیشتر در مورد زمرد شناخته شده است، اما میتواند و اغلب نیز برای انواع مختلف گوهرسنگهایی که دارای شکافهای قابل مشاهده هستند، به کار رود.
یک نمونه اخیر از اسپینل برمهای ۱۸ قیراطی که برای بررسی به لابراتوار گوهرشناسی SSEF ارسال شد (شکل ۱)، نمونهای بسیار مناسب برای نشان دادن تأثیر پر کردن شکافها بر ظاهر یک گوهرسنگ است. در بررسی میکروسکوپی این سنگ، الگوهای دندریتی متعددی درون شکافها مشاهده شد (شکل ۲).
این الگوها نشاندهنده وجود مقدار کمی روغن در شکافهای اسپینل بودند. روغن موجود در شکافها باعث شده بود دیدهشدن این شکافها بهطور قابلتوجهی کاهش یابد و در نتیجه ظاهر سنگ بهبود پیدا کند. اهمیت این موضوع زمانی آشکار شد که اسپینل پس از تمیزکاری کامل (خارج کردن روغن) توسط مشتری دوباره به SSEF ارسال شد. پس از خارج شدن روغن از شکافها، شکافهای عمده و قابلتوجهی در بخش مرکزی سنگ نمایان شدند.

