💎سنگ الماس چیست؟ مشخصات و خواص الماس

💎 الماس کانی‌ای با سختی 10 در مقیاس موس است که از اتم‌های کربن با نظم و فشردگی بسیار بالا تشکیل شده است. در طول تاریخ، از الماس به‌عنوان سنگی محافظ در بُعد روحانی یاد شده است. کمیابی، زیبایی، درخشندگی و سختی بالای الماس و کاربردهای صنعتی آن باعث شده است که این سنگ در هزاران سال گذشته همواره مورد توجه بشر باشد و «پادشاه سنگ‌های قیمتی» لقب بگیرد.

نام الماس از کجا آمده است؟

در کتاب تاریخی – مذهبی تورات از الماس به‌عنوان سخت‌ترین سنگ جهان بدین گونه یاد شده است:

به‌دلیل ساختار محکم الماس، یونانی‌ها به آن Adamao می‌گفتند که به مفهوم «من مطیع می‌سازم» است. صفت این واژه، آداماس (Adamas)، به معنی فنا‌ناپذیر (تسخیرناپذیر) است. واژه Diamond، که امروز الماس را با آن می‌شناسیم، از همین ریشه گرفته شده است. البته مشخص نیست دقیقاً از چه زمانی از این واژه استفاده شد، زیرا در گذشته این نام را به کروندوم (از گروه یاقوت‌ها و یکی از سخت‌ترین کانی‌ها) یا مواد دیگر نیز نسبت می‌دادند.

تاریخچه کشف اولین سنگ الماس

سن الماس‌های طبیعی بر اساس تخمین‌ها از حدود 90 میلیون تا 3.5 میلیارد سال متغیر است و قدیمی‌ترین نمونه‌های تاریخ‌گذاری‌شده به حدود 3.3 تا 3.5 میلیارد سال پیش برمی‌گردند. الماس از دوران باستان برای انسان شناخته‌شده بود. هزاران سال پیش در هندوستان، برای اولین بار انسان‌ها الماس را در رسوبات رودخانه‌ای یافتند. تحقیقات نشان می‌دهد در نخستین معادن جهان در هندوستان، الماس‌های بسیاری یافت می‌شده است. قدمت این معادن به قرن چهارم پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد. یکی از غنی‌ترین مناطق الماس‌خیز هند گلکوندا (Golconda) نام داشت که در گذشته نمادی از ثروتی بی‌پایان بود. البته گفته می‌شود منبع واقعی این الماس‌ها در دره کریشنا در هندوستان قرار داشت که حاوی ذخایر ثانویه الماس (Placer Deposits) بود. باستان‌شناسان مقادیر زیادی الماس را در چشم‌ها یا بدنه مجسمه‌های مقدس هندو یافته‌اند. در افسانه‌های هندو آمده است که الماس کوه نور متعلق به کارنا، پادشاه آنگا، بوده که حدود 5000 سال پیش می‌زیسته است.

الماس چگونه به وجود می‌آید؟

الماس‌ها روی سطح زمین تشکیل نمی‌شوند. آنها در دما و فشار بسیار بالا و در اعماق زمین، در حدود صد مایلی یا بیشتر، تشکیل می‌شوند. کربن در عمق حدود 150 تا 200 کیلومتری، در بخش بالایی گوشته زمین، در دمای 900 تا 1300 درجه سانتی‌گراد و فشاری در حدود 45000 بار (bar) می‌تواند متبلور شود و به الماس تبدیل گردد؛ در غیر این صورت به گرافیت تبدیل می‌شود. بسیاری از الماس‌های کشف‌شده از طریق فوران‌های آتشفشانی با منشأ عمیق، به‌صورت مخروطی‌شکل (لوله‌های آتشفشانی) به سطح زمین حمل شده‌اند.

این فوران‌ها از گوشته آغاز می‌شوند و در مسیر خود، تکه‌هایی از سنگ‌های گوشته را کنده و بدون ذوب‌کردن به سطح زمین منتقل می‌کنند. این فوران‌ها حاوی الماس‌هایی هستند که در شرایط دما و فشار بالای گوشته زمین ایجاد شده‌اند. انسان‌ها الماس را از طریق استخراج سنگ‌های الماس‌دار حاوی زنولیت (Xenolith) یا خاک‌ها و رسوباتی که حاصل هوازدگی سنگ‌های الماس‌دار هستند، به دست می‌آورند.

مشخصات الماس از نظر شیمیایی

الماس کانی‌ای است متشکل از عنصر کربن که در سیستم بلوری مکعبی متبلور می‌شود. در ساختار آن، هر اتم کربن با چهار اتم کربن مجاور، در آرایشی چهاروجهی (Tetrahedral)، پیوند کوالانسی برقرار می‌کند؛ اتم‌های کربن در گوشه‌ها و مرکز وجه‌های سلول مکعبی و همچنین در چهار جایگاه چهاروجهی درون آن قرار گرفته‌اند. به‌دلیل پایداری ساختار اتم‌ها و پیوند قوی کوالانسی، الماس بالاترین سختی را در میان کانی‌ها دارد و سختی آن در مقیاس موس برابر 10 است. این مشخصات الماس را برای کاربردهای برشی و مقاومتی بسیار مناسب می‌کند. فقط با پودر الماس یا ماده‌ای مشابه خودش می‌توان روی آن برش یا خش ایجاد کرد.

الماس در برابر مواد شیمیایی بسیار مقاوم است و اسید سولفوریک کروم‌دار در دمای حدود 200 درجه سانتی‌گراد می‌تواند آن را به دی‌اکسید کربن تبدیل کند! پایداری شیمیایی بسیار بالا در گستره وسیعی از دما و فشار و هدایت الکتریکی ضعیف (در بیشتر الماس‌ها) از ویژگی‌های الماس است. از دیگر مشخصات الماس می‌توان به عواملی مانند وزن به قیراط، پاکی، رنگ و تراش اشاره کرد که برای ارزیابی و صدور شناسنامه یک الماس جواهر به کار می‌روند و تأثیر مستقیمی بر قیمت سنگ دارند. در جدول زیر خصوصیات سنگ الماس آمده است:

ویژگی‌های نوری الماس

در طول تاریخ، الماس همواره به‌عنوان «پادشاه سنگ‌های قیمتی» نزد افراد ثروتمند شناخته می‌شده و چه تراشیده و چه نتراشیده در زیورآلات خود از آن استفاده می‌کردند. احتمالاً مهم‌ترین عاملی که الماس را به گران‌ترین و محبوب‌ترین سنگ جواهری تبدیل کرده، تلألو زیبای آن است. یک الماس ایده‌آل باید بدون ترک، تورق، خطوط رشد و اینکلوژن (Inclusion) باشد. این ویژگی‌های داخلی را در گذشته «عیب» (Flaw) و لکه‌های تیره‌رنگ را «لکه‌های کربن» (Carbon Spot) می‌نامیدند. وجود آنها می‌تواند از زیبایی ظاهری سنگ بکاهد و مانع عبور نور از سنگ شود و در صورت فراوانی زیاد، مقاومت سنگ را نیز کاهش دهد. بلورهای الماس خواص نوری ویژه‌ای مانند درخشندگی و پراکندگی نور (Dispersion) بالا دارند. وقتی نور سفید از الماس عبور می‌کند، این پراکندگی نوری موجب تفکیک نور به رنگ‌های تشکیل‌دهنده‌اش می‌شود. تجزیه نور همان چیزی است که به یک منشور قابلیت تفکیک نور سفید به طیف رنگ‌های مختلف را می‌دهد. الماس‌ها از نظر مقدار و نوع ناخالصی‌های شیمیایی به چهار دسته تقسیم می‌شوند که در مقاله‌ای تحت عنوان نوع الماس (Diamond type) توضیح داده‌ایم.

انواع رنگ در الماس

رنگ در تعیین قیمت الماس تأثیر زیادی دارد. در بسیاری از سنگ‌های قیمتی، رنگ به عناصر رنگ‌زای موجود در ساختار بستگی دارد؛ در الماس نیز رنگ غالباً به نیتروژن موجود و نقص‌های ساختاری شبکه بلوری وابسته است. وجود نیتروژن باعث ته‌رنگ زرد می‌شود و وجود بور (Boron) در شبکه بلوری باعث آبی‌شدن الماس می‌شود. بلورهای الماس در رنگ‌های مختلفی وجود دارند. البته رنگ متداول آنها سفید یا سفید متمایل به آبی، زرد یا قهوه‌ای است. در برزیل و اندونزی نیز گاهی الماس‌هایی به رنگ آبی یافت شده است. الماس‌ها در رنگ‌های فانتزی نظیر سبز، قرمز، بنفش، قهوه‌ای تند، نارنجی، صورتی و زرد سیر بسیار نادرند و غالباً مورد علاقه کلکسیونرها هستند.

عامل رنگ صورتی در الماس، همانند رنگ قهوه‌ای است و میان این دو رنگ، ته‌رنگ‌های فراوانی وجود دارد. گاه در یک الماس هر دو رنگ قهوه‌ای و صورتی دیده می‌شود. در سال 2013 الماس نادر صورتی‌رنگ «پینک استار» (Pink Star) با وزن 59.6 قیراط و ارزشی بیش از 60 میلیون دلار به فروش گذاشته شد. نقص‌های مرتبط با هیدروژن نیز می‌توانند یکی از علل رنگ سبز در الماس باشند.

حتی نوعی الماس به نام Chameleon (آفتاب‌پرست) وجود دارد که رنگ آن تغییر می‌کند! رنگ این الماس معمولاً سبز مایل به خاکستری است. هنگامی که الماس به‌طور ملایم حرارت داده شود (تا حدود 150 درجه سانتی‌گراد) یا مدتی طولانی (برای نمونه یک روز یا بیشتر) در تاریکی نگهداری شود، به‌طور موقت و برای چند دقیقه به رنگ زرد (گاه با ته‌رنگ قهوه‌ای یا نارنجی) درمی‌آید و سپس به رنگ سبز خاکستری پایدار خود بازمی‌گردد. یکی از بزرگ‌ترین الماس‌های Chameleon به رنگ سبز و با تراش قلب، 32.28 قیراط وزن دارد. الماس نارنجی‌رنگ همانند سبز و قرمز جزء نادرترین رنگ‌های فانتزی است. الماس‌های قرمز از معدن آرگیل (Argyle) استرالیا به دست می‌آمدند؛ این معدن در سال 2020 تعطیل شد. الماس‌های نارنجی‌رنگ خالص احتمالاً نادرترین رنگی هستند که تاکنون یافت شده است.

دلیل رنگ سبز در الماس چیست؟

الماس‌های سبز رنگ خود را به دلایل مختلفی می‌گیرند. در اینجا چهار مورد از رایج‌ترین نقص‌هایی را که می‌توانند رنگ سبز را در ساختار بلوری الماس ایجاد کنند، می‌بینید.

از این چهار مورد، رایج‌ترین علت قرار گرفتن در معرض تشعشع است که باعث نقص‌های GR1 (یا Vacancy = تهی‌جایی) می‌شود. رنگ‌هایی که در هر ردیف مشاهده می‌کنید، طیف رنگ‌هایی را نشان می‌دهد که معمولاً توسط هر نقص تولید می‌شود.

الماس‌های سه ردیف پایین دارای رنگ زرد هستند، زیرا ناخالصی‌های نیتروژن (که باعث رنگ زرد می‌شود) همیشه در این سنگ‌ها وجود دارد. نقص GR1 می‌تواند در الماس‌های دارای نیتروژن یا بدون نیتروژن رخ دهد؛ بنابراین الماس‌های دارای این نقص همیشه جزء رنگ زرد را نشان نمی‌دهند.

درجه‌بندی رنگ الماس

بر اساس توافق بین‌المللی، رنگ الماس از سفید تا سفید متمایل به زرد درجه‌بندی می‌شود. امروزه می‌دانیم که برخی اختلاف‌ها در تشخیص رنگ الماس به خود رنگ آنها مربوط نیست، بلکه به پدیده فلورسانس (Fluorescence) در آنها مربوط است. کریستال‌های الماسی که به رنگ ریور (River) مشهورند، به رنگ سفید مایل به آبی هستند، اما افرادی که در تشخیص رنگ الماس تجربه دارند ممکن است آنها را سفید متمایل به زرد نیز ببینند. رنگ زرد فقط درصدی از رنگ را شامل می‌شود و به اصطلاح ته‌رنگ است.

الماس‌های زرد پررنگ (فراتر از درجه Z) ارزشمندند و رنگ آنها «فانتزی» نامیده می‌شود. رنگ بلور الماس با اندازه (حجم) آن ارتباط مستقیم دارد؛ هرچه سنگ بزرگ‌تر باشد، رنگ آن شدیدتر دیده می‌شود. انستیتو گوهرشناسی آمریکا (GIA) سیستمی منطقی و ساده برای تفکیک رنگ‌های موجود در نگین‌های الماس پیشنهاد کرده که با حرف D شروع و به Z ختم می‌شود. در جدول زیر تقسیم‌بندی پیشنهادی انستیتو گوهرشناسی آمریکا (GIA) نشان داده شده است.

تراش برلیانی الماس

برلیان سبکی از تراش است که برای انواع گوهرها قابل استفاده است و بیشترین درخشندگی و جلا را برای سنگ فراهم می‌کند. حتی اگر الماس کیفیت و رنگ خوبی داشته باشد، یک تراش بد می‌تواند آن را کم‌کیفیت جلوه دهد. در فرایند تراش، به‌طور معمول حدود 50 درصد از وزن الماس خام کاسته می‌شود و گاهی بیش از این. جالب است بدانید که حدود هشتاد درصد الماس‌های جهان کیفیت لازم برای تراش گوهری را ندارند. در قرن 14 میلادی نخستین تراش مهم الماس انجام شد. این تراش در واقع صیقل‌دادن سطوح طبیعی بلور در فرم اوکتاهدرون (هشت‌وجهی) بود که به‌دلیل شکل آن به «تراش نوک‌تیز» (Point Cut) مشهور بود. این نوع تراش، سرآغاز تلاش‌ها برای رسیدن به حداکثر درخشندگی و جلا در تراش‌های مدرن امروزی بود. قسمت‌های مختلف یک سنگ تراش‌خورده عبارتند از:

• تاج (Crown): قسمت بالایی سنگ.
• خیمه (Pavilion) و کولت (Culet): قسمت انتهایی سنگ را خیمه و نوک انتهایی آن را کولت می‌گویند.
• کمربند (Girdle): لبه‌ای که تاج را از خیمه جدا می‌کند.
• پخ (Facet): سطح صاف و صیقلی روی سنگ.
• تیبل (Table): بزرگ‌ترین پخ (Facet) روی سنگ.

انواع معروف فرم تراش برلیان

• فرم تراش کامل برلیان (Brilliant-Full Cut): در این تراش دست‌کم 32 پخ شیب‌دار به‌همراه یک پخ مسطح (تیبل) در بخش بالای کمربند و 24 پخ در بخش زیرین، یعنی خیمه (Pavilion)، دیده می‌شود.
• فرم تراش برلیان تولکوفسکی (Tolkowsky Brilliant): در سال 1919 میلادی شخصی به نام تولکوفسکی این نوع تراش برلیان را ابداع کرد. این تراش انعکاس نور بسیار خوبی دارد. انستیتو گوهرشناسی آمریکا (GIA) این نوع تراش را جزو تراش‌های مدرن رده‌بندی می‌کند.
• فرم تراش برلیان ایده‌آل: این تراش در سال 1926 توسط دو تراشکار جواهر به نام‌های جانسون و رش (Johnson and Roesch) ابداع شد، اما چندان مطلوب واقع نشد و یکدست به نظر نمی‌رسید.
• فرم تراش برلیان ظریف: این نوع تراش برلیان در سال 1939 توسط اپلر (Eppler) تکمیل شد. نسبت‌های رعایت‌شده در این فرم تراش، با توجه به بالاترین سطح درخشندگی در تراش‌های پیشین برلیان تعیین شده و بیشتر با دیدگاه‌های عملی و تجربی تکامل پیدا کرده است. این فرم تراش مبنای درجه‌بندی بر اساس استاندارد آلمان است.
• تراش برلیان پارکر: در سال 1951 میلادی این تراش الماس توسط پارکر (Parker) ابداع شد. از ویژگی‌های آن انعکاس خوب پرتو نور است، اما به‌دلیل نازک‌بودن قسمت تاج، پراکندگی نور و طیف‌های رنگی آن بسیار کم است.

نحوه ارزش‌گذاری کیفیت سنگ الماس بر اساس قوانین 4C در GIA

تعیین قیمت الماس کار بسیار سخت و پیچیده‌ای است و به آزمایشگاه معتبر نیاز دارد. به همین دلیل از خرید الماس بدون شناسنامه جداً بپرهیزید! ارزش الماس بر پایه قوانین 4C سنجیده می‌شود که شامل تراش (Cut)، پاکی (Clarity)، رنگ (Color) و قیراط (Carat) است که در تصویر بالا نیز مشاهده می‌کنید. بر اساس سنجش کیفیت، می‌توانید با کمک لیست قیمت الماس که راپاپورت (Rapaport) منتشر می‌کند، قیمت الماس را برآورد کنید.

معادن سنگ الماس در جهان

اگر از ابتدا نگاه کنیم، هندوستان بزرگ‌ترین منابع الماس دنیا را داشته است. تخمین زده می‌شود که حدود 12 میلیون قیراط الماس از معادن آن استخراج شده باشد، اما امروزه تنها یک معدن در پانا (Panna) در ایالت مادیا پرادش فعال است. در سال 1866 در آفریقای جنوبی الماس کشف شد و معادن جدید این کشور آن را به سومین منطقه دارای معادن عمده الماس تبدیل کرد. برزیل نیز از نیمه اول قرن هجدهم دومین کشور عمده تولیدکننده الماس بوده است. در اواخر سال 1729 چندین معدن پلاسر (نقاطی که الماس در سنگ‌ریزه‌ها یافت می‌شود) در شرق برزیل و در مجاورت شهری به نام تجوکو (Tejuco) کشف شد که بعدها به «شهر الماس» (Diamantina) تغییر نام یافت. در سال 1844 معادن غنی الماس در ایالت باهیا (Bahia) در شمال شرقی برزیل کشف شد و طی 120 سال حدود 10.17 میلیون قیراط الماس از آنها استخراج گردید که در میان آنها چندین الماس بسیار درشت (بالاتر از 100 قیراط) وجود داشت. در سیبری روسیه نیز از چند دهه پیش معادن مهم الماس بهره‌برداری شده و روسیه به یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان الماس جهان تبدیل شده است.

تا سال 1876 تصور عامه این بود که الماس‌ها فقط در میان مواد تخریب‌شده وجود دارند و از این حقیقت که کیمبرلیت (Kimberlite)، همان سنگ مادر حاوی الماس، با لوله‌های آتشفشانی همراه است غافل بودند. این واقعیت کمک بزرگی به زمین‌شناسان و مهندسان اکتشاف بود تا معادن الماس را در سراسر جهان، مانند تانزانیا، بوتسوانا، آنگولا، نامیبیا، آفریقای غربی، استرالیا، کانادا، ایالات متحده، روسیه و ونزوئلا بیابند.

یکی از مشهورترین لوله‌های آتشفشانی یافت‌شده، معدن کیمبرلی (Kimberley) نام دارد که از 1871 تا 1914 میلادی بدون استفاده از ماشین‌آلات و به روش ابتدایی مورد بهره‌برداری قرار گرفته است. استخراج مواد از این لوله عظیم آتشفشانی باعث ایجاد حفره‌ای بسیار بزرگ در زمین شد که از بزرگ‌ترین حفره‌هایی است که به‌صورت دستی کنده شده‌اند! قطر دهانه حفره در سطح زمین حدود 460 متر و عمق بخش روباز آن حدود 240 متر است. بهره‌برداری از این معدن پس از آن به‌صورت زیرزمینی تا عمق حدود 1070 تا 1097 متر (بر اساس منابع مختلف) ادامه یافت. از این معدن نزدیک به 14.5 میلیون قیراط الماس استخراج شده است.

الماس‌های کانادایی؛ قدیمی‌ترین الماس‌های تاریخ‌گذاری‌شده جهان

آیا می‌دانستید قدیمی‌ترین الماس‌های تاریخ‌گذاری‌شده جهان در کانادا (معادن دیاویک و اکاتی) یافت شده‌اند؟ این الماس‌ها حدود 3.3 تا 3.5 میلیارد سال پیش شکل گرفته‌اند، بسیار پیش‌تر از دایناسورها!

این الماس‌ها علاوه بر اینکه درباره تاریخ زمین‌شناسی این سیاره به ما اطلاعات می‌دهند، یکی از اقلام مهم صادراتی کانادا هستند که برای اقتصاد این کشور اهمیت زیادی دارند. در سال 2020، کانادا از نظر حجم تولید، سومین تولیدکننده بزرگ الماس در جهان بود و ارزش تولید الماس آن در همان سال حدود 1 میلیارد دلار بود.

تشخیص الماس اصل و طبیعی از بدل

دقت کنید که موارد ذکرشده فقط آزمون‌های اولیه هستند و نمی‌توانید به آنها اکتفا کنید. بررسی اصل‌بودن الماس کاری دشوار و تخصصی است و به ابزار پیشرفته نیاز دارد و بدیهی است که الماس حتماً باید توسط یک کارشناس معتبر بررسی شود. الماس‌ها می‌توانند مصنوعی یا بهسازی‌شده باشند. روش‌های بهسازی الماس و تشخیص آنها را در مقاله‌ای جداگانه بررسی کرده‌ایم. باید دقت کنید که تفاوت قیمت الماس بهسازی‌شده یا مصنوعی با الماس طبیعی و دست‌نخورده بسیار زیاد است! به‌طور کلی از چهار روش می‌توانیم تفاوت الماس اصل از بدل را تشخیص دهیم:

• 1- از آنجا که الماس‌های طبیعی استخراج‌شده از معدن معمولاً اینکلوژن دارند، با لوپ (بزرگ‌نمایی با لنز) می‌توانیم آنها را مشاهده کنیم. با این حال، تفاوت آنها با نوع سنتتیک باید توسط کارشناس بررسی شود.
• 2- همان‌طور که می‌دانید الماس بالاترین سختی را در میان کانی‌های طبیعی دارد؛ بنابراین با کشیدن کاغذ یا سنباده‌ای خشن روی الماس طبیعی نباید روی آن خش بیفتد! البته این آزمون تخریبی است و به هیچ وجه آن را انجام ندهید، زیرا فشار روی لبه پخ نگین الماس می‌تواند باعث لب‌پریدگی آن شود.
• 3- الماس را جلوی دهان خود نگه دارید و حدود پنج تا شش ثانیه به آن «ها» کنید. چنانچه بخار از روی سطح آن به‌سرعت از بین رفت، می‌تواند نشانه‌ای از اصل‌بودن الماس باشد. به این روش «تست مه» می‌گویند. این آزمون، الماس طبیعی را از الماس مصنوعی یا موزانیت (Moissanite) تفکیک نمی‌کند.
• 4- بررسی عواملی چون ضریب شکست نور، وزن مخصوص، آزمون رامان (Raman) و … بسیار اهمیت دارد و فقط در آزمایشگاه گوهرشناسی و توسط کارشناس خبره امکان‌پذیر است.

نحوه نگهداری جواهر الماس

در نگهداری الماس باید به این نکته توجه داشته باشید که جواهر الماس گرد و غبار و چربی را به خود جذب می‌کند؛ بنابراین به هیچ‌وجه آن را در معرض مواد شوینده حاوی کلر (کلر بیشتر برای قاب فلزی نگین خطرناک است)، اسپری و رنگ مو، لوسیون‌ها، صابون‌ها، عرق بدن و چربی‌های طبیعی پوست قرار ندهید. این مواد باعث ایجاد لایه‌ای از جرم روی الماس می‌شوند و کاهش درخشندگی آن را به‌دلیل کم‌شدن ورود نور در پی دارند؛ همچنین بنا بر باورهای رایج، خواص انرژی الماس نیز از بین می‌رود. برای از بین بردن جرم‌های روی الماس بهتر است نصف فنجان پاک‌کننده حاوی آمونیاک (بدون کلر) یا صابون مایع شوینده بسیار ملایم را با نصف فنجان آب ولرم مخلوط کنید، الماس را به مدت سی دقیقه در آن بخیسانید و سپس با مسواک نرم آن را پاک کنید. در نهایت آن را با آب آبکشی کنید و با یک پارچه نرم بدون پرز خشک نمایید. الماس می‌تواند به جواهرات دیگر خش بیندازد و خود نیز هنگام پرتاب شدن با شدت ممکن است بشکند. در مواقعی که در سفر هستید، می‌توانید آن را در جعبه‌های مخملی مخصوص جواهرات نگهداری کنید تا به مقصد برسید.

20 الماس معروف جهان

قبلاً در مقاله معروف‌ترین و بزرگ‌ترین الماس‌های جهان به توضیح آنها و تاریخچه‌ای که داشتند پرداخته‌ایم. اگر به اسرار تاریخی این الماس‌ها علاقه‌مندید، روی عکس بالا کلیک کنید.

الماس سنگ ماه تولد چه کسانی است؟

الماس سنگ ماه تولد فروردین و مرداد است. برای توضیحات بیشتر می‌توانید مقاله‌ای را که پیش‌تر در این باره نوشته‌ایم و در آن خواص الماس را برای متولدین این ماه‌ها توضیح داده‌ایم، بخوانید.

خواص الماس از نظر روحی و روانی

از خواص الماس می‌توان به بعد روحانی این سنگ اشاره کرد. بر اساس باورهای سنگ‌درمانی، الماس می‌تواند فرد را در فعال‌سازی لوب پیش‌پیشانی مغز، که محل اغلب توانایی‌های متافیزیکی و هوشیاری شهودی دانسته می‌شود، یاری کند. بلورهای الماس مبدل‌هایی هستند که می‌توانند انرژی‌های ارتعاشی با بسامد بالا را برای خویشتن هوشیار در دسترس‌تر کنند. در سنگ‌درمانی با الماس، این سنگ می‌تواند چاکراهای قلب (چهارم)، چشم سوم (چاکرای ششم) و تاج (هفتم) را تقویت کند. از دیگر خواص الماس، رنگ منحصربه‌فرد آن است. به‌دلیل رنگ سفید، الماس می‌تواند تسهیل‌کننده ورود به سطوح برتر ارتعاشی روانی باشد. در زینت‌کردن هر روزه، می‌تواند توانایی فرد را برای تمرکز هوشیارانه بر اظهار اهداف و رویاهای فردی تشدید کند. «شدت» کلیدواژه‌ای برای الماس است. بلورهای الماس می‌توانند انرژی سنگ‌های دارای ارتعاش بالا، از قبیل مولداویست، فناکیت، آززتولیت، هردریت، سلستین، شیشه آسمانی طلایی لیبی، شیشه آسمانی تبتی و بسیاری دیگر را ارتقا دهند و چند برابر تقویت کنند.

خواص الماس 💎 از نظر احساسی

به‌طور کلی، بر اساس باورهای سنگ‌درمانی، خواص الماس از نظر احساسی شامل پیروزی، امید، وفاداری، خلوص و افزایش عشق است. سنگ الماس بر حوزه احساسی عمل می‌کند و قدرت تمامی سطوح احساسی را تقویت می‌کند. بنابراین فرد باید نسبت به زینت‌کردن خود با الماس هوشیار باشد و اگر در قالب ذهنی نامطلوبی قرار دارد، باید آن را از بدن دور نگه دارد. با این حال، می‌توان از الماس از لحاظ درمانی برای تشدید و کشف مسائل احساسی پنهان‌مانده استفاده کرد.

خواص الماس از نظر انرژی و طب کهن

در باورهای گذشته گفته می‌شود که الماس به‌دلیل سختی بسیار بالا و ارتباط آن با خورشید، دارای انرژی بالایی برای سحر و جادو و افزایش قدرت جسمانی است. در برخی فرهنگ‌ها به‌دلیل ذات خیره‌کننده الماس، آن را سنگی محافظ می‌دانستند.

در منابع کهن ایرانی گفته شده طبع الماس سرد و خشک است و بستن آن روی شکم باعث رفع دل‌پیچه، مشکلات معده و گوارشی می‌شود. همچنین در اطفال باعث می‌شود از صرع محفوظ بمانند. معرفه الجواهر

ابن‌سینا و جرجانی می‌گویند که الماس زهر کشنده است، ولی ابوریحان بیرونی می‌گوید که آن را به سنگ خورانده‌اند و هیچ تأثیری روی آن نداشته است! برخی نیز گفته‌اند خاصیت زدایندگی الماس باعث جلا دادن دندان‌ها و حتی ریختن آنها می‌شود. (الصیدنه /263) الماس امروزه نیز در پزشکی مورد توجه است. پژوهشگران مرکز جامع سرطان جانسون (Jonsson Comprehensive Cancer Center) در UCLA سامانه‌ای دارورسانی از نانوذرات الماس را توسعه داده‌اند که در آن نانوذرات الماس به‌عنوان حامل داروی شیمی‌درمانی عمل می‌کنند و دارو را مستقیماً به تومور مغزی می‌رسانند. در مطالعات پیش‌بالینی گزارش شده است که با این روش، دارو مدت طولانی‌تری در تومور باقی می‌ماند و گسترش آن به سلول‌های اطراف تومور محدودتر است.